دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم
نقشی به یاد خط تو بر آب میزدم
روی نگار در نظرم جلوه مینمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم
ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه ی محراب میزدم
نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم
بر کارگاه دیده ی بیخواب میزدم
| تبليغات | X |
من اینجا زمستانی طولانی و سخت در پیش داشتم. زمستانی که هرگز از یاد نخواهد رفت. به سوی من بیا و مرا در محبس بازوانت نگهدار و به اسارت زنجیر های انگشتانت در آور که اسارت در میان بازوان تو چه شیرین است. سپر باش میان من و دنیا که دنیا در تو تجلی خواهد کرد. بر من ببند چون سدی عظیم که در سایه ی تو من دریاچه ای نخواهم بود ، آسمان دائم اردیبهشت خواهم بود.
دیشب به سیل اشک ره خواب میزدم
نقشی به یاد خط تو بر آب میزدم
روی نگار در نظرم جلوه مینمود
وز دور بوسه بر رخ مهتاب میزدم
ابروی یار در نظر و خرقه سوخته
جامی به یاد گوشه ی محراب میزدم
نقش خیال روی تو تا وقت صبحدم
بر کارگاه دیده ی بیخواب میزدم
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 0 قبل از ظهر توسط سیاوش
|
که تو در برون چه کردی.... که درون خانه آیی؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 10 بعد از ظهر توسط سیاوش
|
نگاش کنید کسی میتونه خوبش کنه ؟
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 9 بعد از ظهر توسط سیاوش
|
